22. mai 2022

Ragnar Hovland: Fredlaus (2006)

 

Forteljaren i denne boka får vita at foreldra skal flytta frå kvarandre. Han orkar ikkje meir, og flyttar ut i skogen. Han finn eit hus som står tomt, der han på merkeleg vis greier seg rimeleg godt. Han fiskar litt, han får hjelpa av andre som bur i skogen, systera kjem innom med mat, og han har det eigentleg heilt greitt. 

Han hadde nok sett føre seg at det skulle verta hakket rolegare enn det vart. Det er eit endelaust renn av folk, både kjende og ukjende. I andre Hovland-bøker reiser gjerne hovudperson for å møta nokon, hovudpersonen er gjerne på farten heile tida, men her er det altså annleis. Dei fleste som kjem innom vert godt mottekne, men det vert litt krevjande når ein klassekamerat flyttar inn og vert der store deler av sommarferien.

Det er ei heilt grei bok, sjølv om dei heilt store og originale påfunna til Hovland manglar. 

Guffen tilrår. 

Meir Hovland på kulturguffebloggen
Alltid fleire dagar (1979)
Vegen smal og porten trong (1981)
Sveve over vatna (1982)
Under snøen (1983)
Bussen til Peking (1984)
Professor Moreaus løyndom (1985)
Utanfor sesongen (1988)
Sjølvmord i skilpaddekafeen (1989)
Mercedes (1989)
Love Me Tender (1989)
Konspirasjonar (1990)
Paradis (1991)
Gjest Bårdsen døyr åleine ved Nilens breidd (1991)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Langs kvar ein veg (1992)
Eline og Julie tar ferja (1994)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Vegen til Navan (1995)
Dr. Munks testamente (1996)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Waterloo (1997)
Halve sanninga (1997)
Åleine i Alpane (1999)
Psst! Kubanske notat (2000)
Ei vinterreise (2001)
Norske gleder (2002)
1964 (2006)
Dr. Munks popleksikon (2008)
Kunsten å komme heim (2011)
Stille natt (2011)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Hadde eg berre ei elv så lang skulle føtene fly (2011)
Ragnar Hovland - 60 år i svevet (Bergen, 22.3.12)
Folgerø/Tokvam: Ler dei no, så har eg vunne. Eit møte med Ragnar Hovland (2012)
Frå Ragnar til alle (2013)
Om noko skulle skje (2016)
Litt betyr det no likevel (2019)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar