6. januar 2022

Ragnar Hovland: Love Me Tender (1989)

 

Dette skodespelet var det fyrste Ragnar Hovland skreiv, og det vart urframført på Den Nationale Scene i Bergen. Det er eit skodespel eg godt kunne tenkt meg å sjå; det er rimeleg laust i snippen og lett i tonen.

Det handlar mest om dei to venene Aron og Robert, og dei to jentene dei gjerne heng rundt med, Molly og Lisa. Aron bur heime hjå mora, møter ikkje opp på jobben kvar dag, og tenkjer eigentleg mest på Elvis. (Det er sjølvsagt ikkje tilfeldig at Aron var mellomnamnet til Elvis.) Rett som det er dukkar den litt mystiske Spider Murphy opp, og det er han som får Aron til å prøva det han alltid har drøymt om: Han vert vokalist i eit band.

Der dukkar jamleg opp referansar til den eigentlege Elvis-en, som då Aron skyt på fjernsynet, eller når Molly seier "Det er berre ein hund!" I det heile er det vel rett å seia at me er i det vanlege og gode Hovland-universet, med ungdomskultur i eit vestlandsk landskap.

Guffen tilrår. 

Meir Hovland på kulturguffebloggen
Alltid fleire dagar (1979)
Vegen smal og porten trong (1981)
Sveve over vatna (1982)
Under snøen (1983)
Bussen til Peking (1984)
Professor Moreaus løyndom (1985)
Utanfor sesongen (1988)
Sjølvmord i skilpaddekafeen (1989)
Mercedes (1989)
Konspirasjonar (1990)
Paradis (1991)
Gjest Bårdsen døyr åleine ved Nilens breidd (1991)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Langs kvar ein veg (1992)
Eline og Julie tar ferja (1994)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Vegen til Navan (1995)
Dr. Munks testamente (1996)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Waterloo (1997)
Halve sanninga (1997)
Åleine i Alpane (1999)
Psst! Kubanske notat (2000)
Ei vinterreise (2001)
Norske gleder (2002)
1964 (2006)
Fredlaus (2006)
Dr. Munks popleksikon (2008)
Kunsten å komme heim (2011)
Stille natt (2011)
Helleve, Hovland, Kaldestad: Hadde eg berre ei elv så lang skulle føtene fly (2011)
Ragnar Hovland - 60 år i svevet (Bergen, 22.3.12)
Folgerø/Tokvam: Ler dei no, så har eg vunne. Eit møte med Ragnar Hovland (2012)
Frå Ragnar til alle (2013)
Om noko skulle skje (2016)
Litt betyr det no likevel (2019)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar