Roman nummer to i ein serie på to. Eg var sånn mellomnøgd med den fyrste boka, og er vel berre sånn mellomnøgd med denne òg. Det liknar for mykje på seg sjølv.
Forteljaren, Trond, har det ikkje alltid like bra. Han drikk mykje, og når han drikk mykje seier han ting han ikkje burde sagt, også når han er på jobb i klasserommet. Den fyrste episoden som vert skildra i boka, der han gjer narr av ein elev som ikkje vil seia det tyske ordet weniger, av dei fem siste bokstavane i ordet formar n-ordet, kunne han nok kome seg vekk frå, men når han seinare seier noko usannsynleg fordomsfullt til ein farga elev, er han ferdig. Eller han burde vore det.
Gjennom mange tilbakeblikk vert me kjend med fortida hans, og med folk rundt han. I botnen handlar romanen om korleis Noreg har endra seg det siste halve hundreåret, og dette vert tydeleg då romanen sluttar med at far hans, den trufaste gamalkommunisten, skal gjennom ein livstrugande operasjon.
Her er gode dialogar og fine konstruerte scener, men det vert litt som i opningsboka. Tiller er av og til for tydeleg, og eg sat ofte med ei kjensle av at dette hadde eg likt før. Ikkje nødvendigvis i denne boka, men tidlegare i forfattarskapen hans.
Guffen er lunken.
Meir Tiller på kulturguffebloggen
Skråninga (2001)
Bipersonar (2003)
Innsirkling (2007)
Folkehelsa (2009)
Innsirkling 2 (2010)
Innsirkling (DNT 9.2.11)
Portrett av ein varulv (2011)
Innsirkling 3 (2014)
Kven er redd? (2015)
Begynnelser (Trøndelag Teater, 7.9.16)
Begynnelser (2017)
Flukt (2021)
Det framande landet (2022)
Arbeidarhjerte, bok 1 (2024)
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar