Dette er ei tidleg Grieg-Bok. Han hadde vore nokre år til sjøs, og boka skal ha vore meint som ei hylling av sjøfolk. Eg ser på nettet at mange sjøfolk reagerte på korleis dei vart framstilte, og det er vel eigentleg lett å skjøna kvifor dei reagerte.
Benjamin Hall, ein ung mann, har si fyrste reise som lettmatros. Skipet hans, Mignon, reiser fyrst frå Noreg til England, før det går vidare til Sør-Afrika. Han finn seg ikkje heilt til rette i det harde, maskuline miljøet, men det går seg til etter kvart.
Om bord er det eit klart klasseskiloje, og det er aldri tvil om kven som bestemmer. Det er mykje krangling, det er mykje lengting, og det skjer nokre ulukker. Når dei nærmar seg land tenkjer dei fleste berre på éin ting, og i Cape Town skjer det òg ting som ikkje burde ha skjedd.
Det er ei heilt grei bok, der sjøfolka, og spesielt dei lengst nede på rangstigen, vert presentert med ein stor dose kjærleik og respekt. Grieg får fram at det er eit krevjande liv, men at det òg er eit liv som er til nytte for mange fleire enn dei som er om bord på båten.
Guffen tilrår.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar