4. juli 2013

Arthur Klæbo: Edvard Drabløs (1967)

Edvard Drabløs: Den største norske skodespelaren gjennom tidane. Det finaste mennesket verda har sett. Mannen som eigenhendig skipa Det Norske Teatret, og som var ansvarleg for å driva teateret både då han var teatersjef og elles. Og så bortetter, i alle fall viss ein skal tru opningskapitlet i denne boka. Heldigvis er det lenge mellom kvar gong slik panegyrikk får koma på trykk i ei bok.

Boka poserer som ein Drabløs-biografi, men spesielt godt kjend vert ein ikkje med han. Boka er på rundt 160 sider, men svært mykje av dette går med til å fortelja om korleis Sykkylven (heimbygda til Drabløs) og andre bygder vert gripne av norskdomsrørsla, og kvifor denne var viktig for å engasjera bygdeungdom i politikk og andre samfunnsspørsmål. Mykje plass vert òg brukt på å fortelja om striden for å få etablert eit nynorsk teater. Drabløs var sentral der, men fram til historieboka om DNT kjem seinare i år er eg litt usikker på om han var så sentral som denne boka vil ha det til. Etter turneane til Det Norske Spellaget var det lagt eit godt grunnlag for eit større og fast teater, men ingen hadde overskot til å driva det fram. Til og med Hulda Garborg hadde resignert; den einaste som hadde krefter nok til å jobba vidare med det var Drabløs. Slik det vert framstilt her, er altså han far til Det Norske Teatret.

Han var knytt til dette teatret det meste av yrkeslivet sitt, men ein kort periode dreiv han sitt eige Drabløs Teater. Dette var eit reisande teater, som skal ha greidd seg godt, men det vara ikkje lenge før han var attende hjå DNT. Der vart han verande lenge, og Klæbo gjer det svært lett for seg når han skriv om tiåra Drabløs var ved DNT - han ramsar opp alle rollene han har hatt, både store og små.

Drabløs var nok viktig, og han var nok ein meir enn habil skodespelar. Då hadde han òg fortent at det vart skrive ein skikkeleg biografi om han, i staden for desse greiene her.

Guffen kan ikkje tilrå dette.

Meir Det Norske Teatret på kulturguffebloggen
Olav Dalgard: Lars Tvinde (1966)
Ivar Eskeland: Du store alpakka. Soga om Gisle Straume (1987)
Innsirkling (9.2.11)
Bikubesong (Det Norske Teatret, Oslo, 23.4.2013)
Alfred Fidjestøl: Trass alt. Det Norske Teatret 1913-2013 (2013)
Haugtussa (Voss kulturhus, 8.5.2015)
Kan nokon gripe inn (Det Norske Teatret, Oslo, 28.1.2017)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar