15. april 2013

Howard Sounes: Fab. An intimate Life of Paul McCartney (2010)

Der finst sikkert mange biografiar om Paul McCartney. Sjølv har eg berre lese Many years From Now, ei bok McCartney hadde full kontroll over. Den boka konsentrerte seg om sekstiåra; Fab dekkjer heile livet til McCartney. Slik sett burde dette vera ei interessant bok, men det er det ikkje.

Sounes prioriterer heilt feil. Me som les denne boka vil lesa om musikaren McCartney; Sounes verkar meir interessert i å skriva om privatlivet til McCartney. Det høyrer med i ein biografi, sjølvsagt, men det får vera måte på. Sounes skriv altfor mykje om kor mange damer McCartney har hatt, og heilt gale går det mot slutten av boka. McCartney gifte seg med Heather Mills i 2002, og seks år seinare skilde dei seg. Sounes bruker meir plass på å skildra rettsforhandlingane etter skilsmissa, enn på innspelinga av Sgt. Pepper. Kanskje det er fordi det alt er skrive svært mykje om akkurat den innspelinga, og om alt det andre The Beatles gjorde, men for ein forfattar må det jo vera spanande å skriva om det på ein ny måte?

Det er tida etter 1970 som var det mest ukjende for meg. Sounes teiknar eit bilete av ein dominerande og eigenrådig person, både privat og profesjonelt var McCartney van til å få viljen sin. Dei fleste som motsa han vart fjerna, det var svært få personar som kunne kritisera McCartney, og få han til å skifta meining - i tillegg til John Lennon og George Martin var det omtrent berre andre superstjerner som Stevie Wonder og Michael Jackson. Slik han vert framstilt her, kan han minna om Lance Armstrong (som eg nyleg las ei bok om).

Sounes legg ikkje vekt på at det meste av musikken McCartney spelte inn etter 1970 var middelmådig. Spesielt som tekstforfattar får han gjennomgå. Sounes meiner dette kjem av tre ting - dels manglar han nokon som kan motseia han, dels manglar han nokon som kan få han til å heva seg, og dels kjem det av at han vert blinda av sitt eige sjølvbilete. Her trur eg har Sounes har rett, utan at eg kjenner musikken frå den perioden spesielt godt.

Så her var mykje som var feil her. Og då har eg ikkje ein gong gjort noko nummer av at Sounes, av aldeles uforklarlege grunnar, stort sett omtalar Ringo Starr som "Ritchie".

Guffen kan ikkje tilrå dette.

Meir The Beatles på kulturguffebloggen
A Hard Day's Night (film, 1964)
Magical Mystery Tour (film, 1967)
Yellow Submarine (film, 1968)
Jann Wenner: Lennon Remembers (1970)
Let It Be (film, 1970)
Mark Shipper: Paperback Writer (1978)
The Rutles/All You need is Cash (film, 1978)
The Beatles Anthology (fjernsynsserie, 1995)
Ringo Starr: Postcards from the Boys (2004)
Joshua M. Greene: Here Comes The Sun (biografi om George Harrison, 2006)
George Harrison. Living in the material World (film, 2011)
Hunter Davies (red.): The John Lennon Letters (2012)
Good Ol' Freda (2013)
Mark Lewishohn: The Beatles. Tune In, del I (2013)
Tom Doyle: Man on the Run (2014)
Paul Du Noyer: Conversations with McCartney (2015)
Michael Seth Starr: Ringo. With a Little Help (2015)
The Beatles. Eight Days A Week (2016)
Sgt. Pepper's Musical Revolution (2017)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar