11. februar 2018

John Steinbeck: Burning Bright (1950)

I introduksjonen til denne boka fortel Steinbeck kva tanken med denne boka var: Han hadde sett seg lei på at skodespel var så vanskelege å lesa - i tillegg til replikkane var det gjerne berre nokre knappe setningar om klede og scenografi. Han såg altså dette som eit skodespel, men har skrive det som om det var ein vanleg roman, med mykje tekst rundt replikkane. Han kalla denne forma play-novellette.

Og det er akkurat der problemet med boka ligg. Replikkane er uventa livlause, medan rammeforteljinga er uventa enkel. Me møter fire personar. Joe Saul, den noko yngre kona hans Mordeen, bestevenen Friend Ed, og Victor, ein litt meir perifer kar. Mordeen er gravid, og alle andre enn Joe anar at det truleg er Victor som er faren. Det vert òg stadfesta mot slutten av boka. I fyrste akt arbeider dei på sirkus, i andre akt er dei på ein liten gard, i tredje og siste akt er dei fyrst på havet, før ungen vert fødd på eit sjukehus.

Det heile snublar seg framover. Her er lite som engasjerer, og sjølv om eg ikkje har noko problem med at forfattarar eksperimenterer med form eller innhald, verkar det som om det er det einaste Steinbeck la mykje arbeid i her.

Guffen kan ikkje tilrå dette.

Meir Steinbeck på kulturguffebloggen
Cup of Gold (1929)
The Pastures of Heaven (1932)
The Red Pony (1933)
To a God Unknown (1933)
Tortilla Flat (1935)
In Dubious Battle (1936)
The Harvest Gypsies (1936)
Of Mice and Men (1937)
The Long Valley (1938)
The Grapes of Wrath (1940, film)
The Moon is Down (1942)
Cannery Row (1945)
The Pearl (1947)
The Wayward Bus (1947)
East of Eden (1955, film)
Travels With Charley (1962)
Of Mice and Men (1992, film)
Geert Mak: USA. En reise (2012)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar