28. juni 2011

Siri Hustvedt: The Summer Without Men (2011)

Mia Fredricksen har vore gift med Boris i tretti år, då han ein dag seier at han vil ha ein pause - han har treft ei anna. Mia reiser vekk, til heimstaten Minnesota, og vert der heile sommaren. Mor hennar bur på ein eldreheim der, og Mia vert kjend med fleire av dei andre som bur der. Ho held òg eit poesikurs for ungdom, der sju jenter tek del. Og ho vert òg kjend med ei kvinne på sin eigen alder. Det skjer mykje, ikkje berre i Minnesota - ho har òg kontakt med Boris, med dottera Daisy, og med ein anonym person som sender ho e-postar.

Me møter altså mange personar, og det vert i meste laget. Ein ting er at det er vanskeleg å halda dei frå kvarandre, det er ikkje lett å hugsa kven som er kven av dei eldre kvinnene, og av poesielevane hennar. Som om ikkje dette var nok, kjem der sekvensar der Mia snakkar om bøker ho har lese, ting ho har tenkt. Det vert for mykje, og det engasjerer heller ikkje.

Eg har lese alle dei fem romanane til Hustvedt, og fram til den tredje var det jamn stigning. Den fjerde, The Sorrows of an American, var ein nedtur, og denne nedturen held diverre fram her.

Guffen kan ikkje tilrå dette.

Meir Hustvedt på kulturguffebloggen
The Sorrows of an American (2008)
Paul Auster og Siri Hustvedt (Bergen, 2.2.13)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar