9. februar 2017

Kjersti Annesdatter Skomsvold: Monstermenneske (2012)

Hovudpersonen i denne romanen er ei ung kvinne. Ho heiter Kjersti Annesdatter Skomsvold, og har meir enn namnet til felles med forfattaren: Boka handlar om den lange og tidvis tunge vegen fram mot at Skomsvold får gjeve ut debutboka si, og litt om tida etterpå. Boka handlar altså om det å verta forfattar, men slik det stod i ei melding då boka kom ut (var det i Dag og tid?): Det handlar langt meir om å verta menneske.

Hovudperson er langt nede då boka tek til. Ho slit med sjølvbiletet sitt, og slit med ME. Ho kan skriva, men har ikkje krefter til å gjera det godt nok. Men gradvis vert det betre, i alle fall på dei fleste områda. Sjølvbiletet hennar ser ut til å vera dårleg gjennom det meste av boka.

Tidvis er det aldeles glimrande. Boka får ein knekk ein stad i midtpartiet, men tek seg fint opp att mot slutten. Her er eit godt språk, med mykje humor (og mykje sjølvironisk humor).

Guffen tilrår.

Meir Skomsvold på kulturguffebloggen
Jo fortere jeg går, jo mindre er jeg (2009)
33 (2014)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar