5. november 2015

Breaking Bad, sesong 4 (2011)

Den fjerde av fem sesongar, og det er alt opplagt at denne serien vert ståande som ein favoritt. Det er ekstremt velskrivne manus, serien er eit glitrande døme på korleis spaning skal byggjast opp. Sist sesong slutta med at det bygde seg opp mot eit oppgjer mellom Gustavo Fring på den eine sida, og dei to hovudpersonane i serien, Jesse Pinkman og Walter White på den andre.

Fring styrer meth-handelen med jarnhand, samstundes som han framstår som ei solid og sympatisk samfunnsstøtte. Han er ekspert på å spela folk opp mot kvarande, han har eit steinansikt som ikkje røper kjensler, og han går gjerne over lik for å få det som han vil. Og det går bra heile vegen, heilt til han møter Walter White. White har ikkje det same apparatet, han har slettes ikkje dei same røynslene med å spela med livet som innsats, men han er hylande intelligent, og kan koka opp planar som kan måla seg med planane til Fring. Måten han sigrar over Fring på er glitrande, til dels uventa, og viser ikkje berre kor god planleggjar han er, men òg at han vert stadig meir og meir herda. I den siste episoden tek han livet av to personar direkte og tre indirekte.

Den gjennomgåande historia er altså ein tvekamp mellom Fring og White. White jobbar lenge for Fring, og det er einaste grunnen til at Fring let han leva. Men her er framleis fascinerande bihistorier. White og kona Skyler kjøper ein bilvask for å kvitvaska pengane han tener på meth-kokinga si. Mange av personane er innom den rav galne advokaten Saul Goodman. Svogeren til White sit i rullestol i denne sesongen, men arbeider likevel nok til at han nesten finn ut korleis alt heng saman. Det gjer han ikkje, men sjølv om slutten på sesongen kunne vore ein grei slutt på heile serien, kjem det altså ein siste sesong, og det ligg vel an til at svogeren finn ut at White er i narkobransjen.

Guffen tilrår.

Meir Breaking Bad på kulturguffebloggen
Sesong 1, 2008
Sesong 2, 2009
Sesong 3, 2010
Sesong 5, 2012-13

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar