28. mars 2015

Willa Cather: O Pioneers! (1913)

Ein flott, kompakt roman om pionerane på Nebraska-prærien. Hovudpersonen, svenskamerikanske Alexandra Bergson, får tidleg ansvaret for farsgarden då faren døyr. Ho driv garden godt, trass i motstand frå to brør som meiner at gardar skal drivast av menn. Forholda ho har til naturen, til arbeidet, og til naboane vert godt skildra. Cather får òg godt fram korleis innvandrarane mangla røter i det nye landet, og korleis dei heile tida tenkjer tilbake på tida i Sverige.

Alexandra er ugift, men har gjennom heile boka eit nært forhold til naboguten Carl Linstrum. Han flyttar langt vekk, men kvar gong han kjem tilbake er det for å vitja Alexandra. Han overnattar heime hjå ho, og det er òg ein kime til konflikt mellom Alexandra og to av brørne. Den tredje broren, Emil, har ho eit langt betre forhold til. Han får på si side eit varmare og varmare forhold til den gifte nabokona Marie, og mot slutten av boka er det desse to forholda det handlar om. Det eine går heilt gale; det andre endra (litt for) godt.

Guffen tilrår.

Meir Cather på kulturguffebloggen
My Ántonia (1918)

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar