6. september 2015

Marit Eikemo: Alt inkludert (2015)

Alle har løyndomar for sine nærmaste. Studentar kastar vekk tida si ved å spela data heile tida. Ingen bryr seg om ho gamle dama i toppetasjen. Alle er opptekne av kva dei eig - Oscar Wilde-sitatet om at "nowadays people know the price of everything and the value of nothing" dukkar opp i minnet. Alle reiser vekk i ferien - alle vil vekk. Alle snakkar nedlatande om rusmisbrukarane i nabolaget. Alle har bil. Alle veit at handverkarar frå Aust-Europa gjer slett arbeid, og alle veit at alle frå Aust-Europa er kriminelle. Alle har iPhone og andre skjermar framfor seg støtt. Og så bortetter.

Hovudpersonen, Agnes, er eit unntak. Ho eig ingenting, og er på utsida heile tida. Boka opnar med at ho, saman med den seks år gamle dottera Maja, flyttar inn i ein fuktig kjellarleilegheit; boka sluttar med at ho flyttar ut og reiser til ein annan by, ein annan stad. Ho har pengar, og handlar stort sett på Finn.no. Og ho spelar Nintendo og Candy Crush i timevis. Ho lyg heile tida, ho diktar opp eit hakket meir suksessrikt liv enn det ho har. Det går sånn nokolunde, ho vert etter kvart avslørt som ein lystløgnar, og det er vel viktigaste grunnen til at ho flyttar.

Boka er ein liten nedtur. Eg har lese tre romanar av Eikemo tidlegare, og har likt to av dei. Her vert det for mykje, det vert for mange element som skal visa korleis det norske samfunnet ser ut i dag. I alle fall verkar det slik. Agnes er heller ikkje ein karakter som er spanande nok til å bera ei heil bok.

Guffen kan ikkje tilrå dette.

Meir Eikemo på kulturguffebloggen
Mellom oss sagt (2006)
Samtidsruinar (2008)
Arbeid pågår (2009)
Samtale ventar (2011)

2 kommentarer:

  1. Synd. Denne hadde jeg sett frem til. "Samtale venter" ligger øverst i Eikemo-haugen. Starter der, tenker jeg da :)

    SvarSlett
  2. Holder på med denne nå og har kommet ca halvveis, foreløpig irriterer Agnes meg litt, hun virker altfor tafatt og lite voksen. Jaja, jeg får se hvordan den blir utover.

    SvarSlett