D.H. Lawrence: Sons and Lovers (1913)

Romanen har to delar. Desse to delane har ikkje andre namn enn "part 1 og 2", men dei kunne godt fått namna "Sons" og "Lovers". Den fyrste delen handlar om ein oppveksande familie i ein gruveby like ved Nottingham; i den andre delen er sønene i familiene vorte eldre.

Den fyrste delen er glimrande. Romanen er inspirert av oppveksten til Lawrence, og han skildrar eit samfunn med tradisjonelle kjønnsroller, der mannen bestemmer alt, og der borna ofte er redde for faren. Sympatien til forteljaren ligg hjå mora, som er sterk og klok, og som er den som held familien samla. 

Den andre delen er langt seigare. Hovudpersonen her er Paul, ein følsam som med kunstnarlege anlegg. Han vil ikkje arbeida i gruvene, men får seg ein slags kontorjobb, samstundes som han prøver seg som kunstnar. Han er dregen mot to kvinner - den meir tradisjonelle Miriam, som han passar godt saman med på eit platonisk nivå, og den noko meir frigjorte Clara, som tilfredsstiller dei meir fysiske behova hans. 

Denne andre delen er altfor omfattande, og midtveges har eg mist det meste av interessa for alle tre. Paul er ein fornuftig mann, han er langt meir open for likestilling enn det faren var, men likevel: Dette var ujamt. 

Guffen er lunken.